سبک کارگردانی جوئل گیلبرت در این مستند به وضوح دیده می‌شود؛ نگاهی به اینکه چگونه دونالد ترامپ با استفاده از «هنر توهین» برای برچسب زدن به مخالفان سیاسی و درهم کوبیدن رسانه‌ها، بر رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۱۶ مسلط شد و تا کاخ سفید پیش رفت.

چرا دوروتی جاده آجری زرد را دنبال کرد؟ جوئل گیلبرت فیلم‌ساز به سراسر آمریکا سفر می‌کند تا بفهمد در انتهای رنگین‌کمان ترقی‌خواهی چیست؛ یک آرمان‌شهر یا چیزی به مراتب بدتر؟ گیلبرت از ویرانه‌های دیترویت تا محله‌های فقیرنشین بخش جنوبی شیکاگو، و از هجوم مهاجران غیرقانونی در دنور تا پروژه نوسازی شهری نیوآرک، پرده‌ها را کنار می‌زند. او در جستجوی خود با ترقی‌خواهان روبه‌رو می‌شود و ما را به اعماق فانتزی سیاسی آن‌ها از بهشت روی زمین می‌برد. «هیچ‌جا مثل آرمان‌شهر نیست» کاوشی طنزآمیز و هولناک در زمینه ترقی‌خواهی، عفو مهاجران غیرقانونی، روابط نژادی، اسلام در آمریکا، نزاکت سیاسی و خود باراک اوباماست که وعده می‌دهد «جهان را آن‌گونه که باید باشد، بازسازی کند». اما آیا آرمان‌شهر یک مقصد واقعی برای آمریکاست؟ یا اینکه مسیر واقعی خوشبختی همچنان ایمان، خانواده و کار سخت در همان خانه مادری در کانزاس است؟